دسته‌بندی نشده

خواص درمانی بسیار زیاد و فوق العاده ای که از ترخون کمتر می شناسند

  • ترخون
    ترخون اشتهاآور ، سریع الهضم و مقوی است . برای انواع دل درد ، دردهای معده و یبوست ، دردهای رماتیسمی و اعصاب مفید است . جوشانده ی آن را به مقدار بیست تا سی گرم برای یک لیتر آب توصیه و تجویز می کنند .
    زادگاه اصلی ترخون دشت های جنوبی روسیه و جلگه های مغولستان و سیبری بوده است که با حمله مغولان این گیاه همراه آن به کشورهای خاور نزدیک و اروپا راه یافته است و نام ترخون به خود گرفته است .
    ترخون گیاه کوچکی است که به ندرت ممکن است ارتفاع آن به شصت سانتی متر برسد ، برگ های آن سرتیز و دارای بوی مطبوع تندی است .
    گل های کوچک سفید رنگی دارد که تخم نمی دهند و برای کشت نشا آن ها را در بهار می کارند و زیاد می کنند . امروز در ایران تقریبا در همه شهرستان ها ترخون را می کارند و آن ها را به عنوان سبزی خوردنی مصرف می کنند ، در خیارشور چند برگ ترخون را به عنوان گیاه معطر می گذارند تا طعم و عطر مطبوعی به آن بدهد .
    ابن سینا و ابوزکریای رازی پزشکان دانشمند ایرانی پیش از اروپاییان به خواص درمانی ترخون پی بردند و این دو پزشک دانشمند در کتاب های طبی خود می نویسند که ترخون نفخ را برطرف کرده و هوای آلوده ، از طاعون را ضدعفونی و پاک می کند .
    ابن بیطار ترخون را سبزی سفره غذا می داند و عقیده دارد چند برگ از ترخون اشتها را تحریک می کند و نفس را معطر و خوشبو می سازد .
    ترخون در زمان جنگ های صلیبی به اروپا وارد شد و در نقاط گوناگون اروپا کشت گردید و امروز این سبزی معطر را در اروپا در غذا و دوا به کار می برند . ترخون از زمانی که در اروپا پیدا شد در طب و درمان امراض به کار رفت و در مصرف آن خواص اشتها آور ، هضم کننده ، منظم کننده عادت ماهانه ی خانم ها ، ترشح کننده ی بزاق دهان و همچنین داروی دردهای دندان را تشخیص دادند .
    در قرن نوزدهم دو پزشک معروف فرانسوی با مصرف دم کرده واسانس ترخون بیماری هایی چون ضعف معده معده و سوءهضم را معالجه می کردندو از معالجه ی این گیاه نتایج موثری می گرفتند .
    خواص درمانی ترخون مرهون روغن مایع اصلی آن است که دارای بو و طعم تندی است و مزه آن نزدیک به تربانتین است .
    این روغن دارای خواص تقویت کننده ، اشتها آور ، مقوی معده ، ادرارآور ، قاعده آور ، وکرم کش است .ترخون را به عنوان دم کرده به مقدار بیست و پنج تا سی گرم در یک لیتر آب دم کرده و سه یا چهار بار در روز و هر بار یک فنجان از آن را بعد از غذا مصرف می کنند .
    اسانس ترخون به مقدار سه تا پنج قطره در روی یک حبه قند نیز برای تقویت معده و دفع نفخ شکم مصرف می شود .در اینجا باید یادآوری کنیم که ترخون می تواند جانشین نمک در غذا شود ، و کسانی که از مصرف نمک منع شده اند ، مثل بیماران قلبی ، کسانی که فشار خونشان بالا رفته است یا اشخاص چاقی که مجبور به پیروی از رژیم غذایی بی نمک شده اند ، می توانند به جای نمک ، ترخون را در غذای خود مصرف کنند و افزون بر اینکه غذای خود را با نمک احساس می کنند از طعم مطبوع خواص شفابخش ترخون نیز استفاده کنند .
    ترخون سرشار از اسانس های معطر است . مجاری دستگاه هاضمه را ضدعفونی می کند و از تخمیر غذا و در نتیجه تخامه جلوگیری می کند .
    ترخون ، این خاصیت را دارد که مقوی دستگاه هاضمه است و همچنین نفخ و بادشکم را دفع می کند . ترخون تب بر و همچنین قاعده آور است .
    در قدیم به واسطه خواص درمانی که داشته است بسیار معروف بوده است ودر فرانسه به نام گیاه اژدها معروف بوده است و از آن سالاد درست می کرده اند و یا خام با غذا می خورده اند .
    ترخون را دم می کرده اند و دم کرده آن را به عنوان مقوی معده می خورده اند تا هضم غذا را آسان کند و گاز و نفخ شکم و روده را برطرف سازد وقاعدگی و عادت ماهانه ی خانم ها را مرتب سازد و دردهای اعصاب و انواع رماتیسم را شفا بخشد .
    کسانی که می خواهند از ترخون به عنوان دم کرده بهره گیری کند ، باید پنج گرم ترخون را ریزریز کرده و در یک فنجان بگذارند بماند تا دم بکشد ، بعد این دم کرده را پس از صرف غذا بنوشند .
    شلیمر در کتاب خود می نویسد که در ایران ، ترخون را خام با غذا می خوردند و یا آن را با غذا می پختند و مصرف می کردند .
    ایرانیان ترخون را کرم کش می دانند و به عنوا دوای ضد کرم دم کرده ، آن را مصرف می کنند .

    اگر از خواندن این مقاله لذت بردید، آن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای

    دیدگاهتان را بنویسید