دسته‌بندی نشده

با گیاهان ایرانی موی خود را رنگ کنید

  • در اینجا چند دستور برای رنگ کردن مو برای شما می‌نویسیم تا شما را از رنگ‌های شیمیایی و مصنوعی بی‌نایز کنیم . چه مو زینت رو ، و رنگ کردن آن با گیاهان طبیعی ، سنت ایرانیان است . رنگ کردن مو با حنا و وسمه از قدیم در بین ایرانیان مرسوم بوده و اعراب نیز دستور آن را از ایرانیان گرفتند و از حنای ایران و گیاهان دیگر ایرانی استفاده می‌کردند .

    از آنجایی که حنا از رنگ‌های طبیعی بی‌زبان بوده و موهای سر و صورت و کف دست و پا را به رنگ قرمز که علامت شادی و نشاط درمی‌آورد و ایرانیان و اعراب در جشن‌ها و سرورهای و مراسم ازدواج از آن استفاده می‌کردند و اکنون در خوزستان در مراسم عروسی یک سب حنابندان اختصاص دراد ، حال نیز رنگ کردن مو را با حنا شروع می‌کنیم و بعد رنگ‌های دیگر را به اختصار شرح می‌دهیم .

    حنا چیست ؟

    حنا برگ درختچه‌ای است به نام حنا که آن را می‌کوبند و برای رنگ کردن مو و اجسام دیگر استفاده می‌کنند و گاهی در مداوای امراض به کار می‌رود . این درختچه در جنوب ایران به ویژه در کرمان و بلوچستان به عمل می‌آید . برای رنگ کردن با حنا ابتدا آن را با آّب یا عرق بهارنارنج خمیر می‌کنند و می‌گذارند چند ساعت بماند و تخمیر شود و گاهگاهی آن را هم می‌زنند .

    چنانچه ظرف محتوی خمیر چسبیده‌ی حنا مدتی در برابر هوا و نور قرار گیرد روی آن رنگ قرمز پیدا می‌کند در حالی که قسمت‌های داخلی آن سبزرنگ باقی می‌ماند .

    به این خمیر هنگام استفاده باید کمی آّب اضافه کرده و آن را برای مالیدن به سر آماده کنید . این خمیر هرچه بیشتر به سر بماند ، پررنگ‌تر می‌شود ، بنابرای عده‌ای چندین ساعت آن را روی سر می‌گذارند . اگر به ای خمیر مقداری آّ اکسیژنه بیست حجمی اضافه کنند(آب اکسیژنه بیست حجمی را از داروخانه مطالبه کنید) موها به رنگ روشن و با تلالو زیبا و آتشین درمی‌آورد . رنگ قرمز حنا که از رنگ‌های شاد است چنانچه با رنگ سبز یا نیلی توام شود رنگ سیاه طاهر می‌شود لذا برای مشکی کردن مو از برگ وسمه که عطاران ایران آن را به نام رنگ می‌فروشند ، استفاده می‌کنند .

    رنگ مشکی :

    برای مشکی کردن مو با حنا و رنگ دستورهای متعددی وجود دارد . برخی اول با حنا مو را قرمز می‌کنند و بعد با وسمه ان را رنگ می‌کنند تا به رنگ مشکی درآید ، ولی چون این کار مدت زیادی وقت می‌گیرد عده‌ای حنا و رنگ را با هم یکجا به کار می‌برند و برای این کار یک قسمت حنا با دو قسمت رنگ را مخلوط کرده خمیر می‌کنند و پس از مدتی آن را به مو می‌مالند . مدتی صبر می‌کنند تا مو به رنگ سیاه پرکلاغی درآید . بعد آن را می‌شویند . پس از خشک کردن مجددا آن را خمیر رقیقی از حنا رنگ می‌کنند تا کاملا مشکی شود .

    روش دیگر :

    بهتر آن است که اول حنار را به موهای خود ببندید و چند ساعت صبر کنید تا کاملا قرمز شود . سپس آن را بشویید و خشک کنید ؛ بعد با خمیر وسمه آن را رنگ کنید و صبر کنید تا وسمه آن را سیاه کند و چنانچه کمی از گیاهان دیگر ، مثل مازو ، برگ مورد، یا زاج سفید به آن اضافه کنید رنگ آن ثابت‌تر شود .

    رنگ‌های شاد دیگر :

    در ایران رنگ ننده زیاد است ولی بهترین آن‌ها گل بابونه و گل ریواس است .گل بابونه به موهای سفید و بی‌رنگ ف رنگ طلایی می‌دهد و اگر آن را به مقدار مساوی با حنا مخلوط کنند ، رنگ مسی قشنگی به مو خواهد داد .

    حنای سنگ :

    یکی دیگر از مواد رنگ کننده مفید و بی‌زیان گل سنگ است که در کوهای مرطوب ایران و سواحل دریای مازندران در وی سنگ‌های می‌روید و اهالی مازندران به آن سنگ حنا یعنی حنای سنگ می‌گویند .

    گل طاووسی پا کوتاه :

    در جنگ قره‌داغ گل زیبایی می‌روید به نام طاووسی رنگ یا طاووسی پاکوتاه که در برگ گل و دانه‌های آن دو ماده‌ی رنگی وجود دارد و عربی آن جستات‌الصباغین است . از گل و برگ آن برای طلایی کردن مو می‌توان استفاده کرد ولی دانه آن را که اثر سمی دارد نباید به کر برد .

    اسپرک:

    در ایران چندین نوع اسپرک وجود دارد که بهترین آن‌ها اسپرک رنگ است که با آن می‌توان مو را به رنگ زرد و بور درآورد .

    اقطی :

    در شمال ایران و جنگل‌های مازندران دو نوع آقطی به نام شرنده آقطی سرخ وجود دارد که میوه اولی مو را مشکی و دومی سرخ می‌کند . پوست ، برگ ، ریشه و ترشحات درخت گردو مو را سیاه و تقویت می‌کند . گل رنگ و گل زعفرانی و زعفران نیز در رنگ کردن مو به کار می‌روند . زردچوبه نیز به مور رنگ زرد می‌دهد .

    تست و امتحان رنگ :

    برای استفاده از رنگ‌های بالا شما می‌توانید کمی از موهای سر خود بچینید و در خارج از بدن رنگ کنید و چنانچه رنگ مورد پسند شما قرار گرفت آن را به کار برید . برای اینکه از این امتحان بهتر استفاده کنید . آن را در یک محیط گرم که حرارت آن برابر حرارت بدن یعنی سی و هفت درجه باشد ، انجام دهید .

    منبع خبر: از کتاب «درمان گیاهی » تالیف غیاث الدین جزایری

    اگر از خواندن این مقاله لذت بردید، آن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای

    دیدگاهتان را بنویسید